sobota, 30 lipca 2011
umysł ponad czasem
Zapytany o to, gdzie idzie duch człowieka po śmierci, Jakob Boehme miał odpowiedzieć: "Nie musi donikąd zmierzać. Duch ludzki zawiera w sobie niebo i piekło. Niebo i piekło są w sobie na wzajem, i są dla siebie niczym". Ta wypowiedź człowieka XVI wieku pokazuje, że w każdej epoce są ludzie, którzy ją wyprzedzają o całe stulecia, którzy są współcześni kolejnym stuleciom. Zatem, są też tacy i w naszych czasach, i mówią nam o rzeczach, które będą oczywiste za kilkaset lat...
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Ważna myśl. Wniosek może być taki, że w miliardach terabajtów informacji, jakie dziś mamy, są już wszystkie idee które są ważne, lub będą ważne w przyszłości, będą oczywiste. Czy to już koniec wiedzy? Już nic nie musimy tworzyć, odkrywać, trzeba tylko wyszukać, to co ważne? To może być tak jak z szukaniem jakiegoś drobiazgu w kompletnej graciarni: lepiej kupić nowy niż poszukiwać starego. Z ideami jest podobnie, łatwiej je "wymyślić od nowa" niż wyłowić z oceanu wiedzy. Jest też inny problem: skąd wiemy, które idee będą ważne np. za sto lat? a bez tego nie wiemy, czego szukać. Gdybyśmy to wiedzieli, to byłaby dopiero wiedza...
OdpowiedzUsuńCóż, w istocie nie wiemy, jaki będzie pogląd na świat człowieka przyszłości. Zawsze tylko spoglądając w przeszłość możemy w niej wskazywać na tych, którzy myślą podobnie jak my. Bo to przecież nowa myśl, że lepiej "wymyślić od nowa", niż szukać w graciarni:)
OdpowiedzUsuńJa jednak bym wolał, aby moja dusza poszła do nieba i nie miała w sobie piekła. Piekła mam bowiem dosyć tu na ziemi. Są ludzie, którzy mi to obiecuję już od 2 tysięcy lat i będą obiecywać przez następne tysiąclecia. To się nazywa ponadczasowość.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam.
Ahoj!
kapitanwien.bloog.pl